•.•´¯`•.•Precious memories about my big brot P’note•.•´¯`•.•11/12/2006

•.•´¯`•.•Precious memories about my big brot P’note•.•´¯`•.•

 

 
 



-•o°•❀Hξ||Õ §ðΨⒶ$ Ð |<å❀•°o•–

  ก่อนอื่นต้องขอแสดงความเสียใจกับครอบครัวของพี่โน๊ต

นายตรีเทพ เขียวพอดี อุปนายก สโมสรนักศึกษาฝั่งเพชร

มหาวิทยาลัยศิลปากร ด้วยค่ะ… 

 ในที่นี้ขอคัดลอกข้อความจากเวปพี่แอน เกี่ยวกับ

รายละเอียดของ

พี่โน๊ตนะคะ เนื่องจากอุ๋ยไม่ได้รู้ข่าวตั้งแต่แรกค่ะ แต่กว่า

จะรู้เรื่องข่าวร้ายนี้ก็ได้มีการจัดงานรดน้ำศพไปแล้ว1วันค่ะ

และนุ่น…เป็นคนบอกอุ๋ย ตอนเจอกันในเอ็มเอสเอ็น

วันพุธที่ 13 ธันวาคม 2549 เวลาเกือบบ่ายๆแล้ว

ยอมรับว่าตอนแรกได้ยิน..ไม่เชื่อเลย..

นึกว่านุ่นอำ….

แต่คิดอีกที..ของแบบนี้คงไม่มีใครจะมาอำกัน…

แต่ยังไงก็ยังทำใจเชื่อไมได้…

พอซักพักเริ่มตระหนักได้เองว่า…

พี่โน้ต..ไปแล้วจิงๆ…

 

หลังจากนั้นก็บ้าไปเลย..นั่งร้องไห้ตลอด..ร้องไห้ทั้งวัน..

ไม่กินอไรเลย..

จนพ่อถามว่า"..นี่ตกลงวันนี้แกจะไม่กินอะไรเลยใช่ไหม?"

นั่นสิ…ก็มันกินไม่ลงนี่…

แค่นึกถึงหน้าพี่โน้ต…ที่คอยทำให้ใครๆยิ้มได้ทั้งวัน…

นึกถึงชื่อพี่โน้ต…

และเห็นอีเมลล์พี่โน้ต ในเอ็มเอสเอ็น…

เห็นบล็อคพี่โน้ต

เห็นรูปพี่โน้ต…

ใครจะไปทำใจได้…

ยิ่งเห็นก็ยิ่งร้อง…

ร้องเหมือนคนบ้าเลย…

 

 

ยอมรับเลยว่า….

ครั้งนี้นับเป็นครั้งแรกๆ…ที่อุ๋ยได้สูญเสียคนที่รักเคารพ

นับถือ…ซึ่งเป็นคนใกล้ตัวมากๆ..เป็นครั้งแรก..

ปกติก็จะเคยแต่ เพื่อนแม่เพื่อนพ่อ เพื่อนน้อง ญาติห่างๆ

หรือบางทีก็คนที่ไม่รู้จักเลย

…แต่คราวนี้มันไม่เหมือนกัน…

 

รู้สึก…ว่า…เวลามันมีน้อยจังเนอะพี่โน้ต..ว่ามั้ย?

จากเหตุการณ์ของพี่โน้ต ทำให้อุ๋ยคิดได้มากขึ้นว่า…

ถ้าเรายังมีชีวิตอยู่…เรายังหายใจอยู่

เรายังลืมตาอยู่…

เราควรทำสิ่งที่เราอยากทำให้ครบ..รู้สึกดีๆกับใคร

รักใคร คิดถึงใคร ให้บอกเค้าเถอะ…อยากทำอะไรรีบทำ

เถอะ…ก่อนที่เราอาจจะไม่ได้มีโอกาสที่จะทำอีกแล้ว…

เสียใจ…ที่ไม่เคยได้บอกพี่โน้ตเลยว่า..

"อุ๋ยรักพี่โน๊ตเหมือนพี่ชายแท้ๆคนนึง…พี่โน๊ตเป็นพี่ชาย

ที่น่ารักมากๆสำหรับอุ๋ย…พี่โน้ต…คือคนที่คอยอยู่ข้างๆ

ให้คำปรึกษาอุ๋ยในช่วงเวลาที่อุ๋ยไม่มีใคร…แม้จะเป็น

การคุยผ่านตัวหนังสือและโปรแกรมเอ็มเอสเอ็นก็ตาม..

ขอบคุณ…ที่พี่โน๊ต ทนกับความเจ้าอารมณ์ของอุ๋ยอยู่บ่อยๆ

ดีจัย..ที่ได้รู้จักและมีพี่ที่ดีและน่ารักอย่างพี่โน้ต…

 

ไหนพี่สัญญาว่าพี่จะสอนอุ๋ยถ่ายรูปไง….ไหนพี่สัญญาว่าจะมา

ถ่ายรูปรับปริญญาด้วยกันไง….ทำไมพี่รีบไปนักล่ะ…ฮือ…

 

อุ๋ยสัญญาค่ะ…สัญญาว่าจะคิดถึงพี่โน๊ตตลอดไป..พี่ชาย

ที่แสนดีที่สุดของอุ๋ย…

 

พี่โน้ตสอนให้อุ๋ยรู้จักอะไรต่างๆมากมายในชีวิต…อย่างน้อยๆ

อุ๋ยก็เรียนรู้การทำงานอย่างทุ่มเทสุดๆจากพี่โน้ต..ถึงแม้อุ๋ยจะมี

ช่วงเวลาที่ได้ทำกิจกรรมต่างๆกับพี่โน้ต..ไม่มากนัก..

เนื่องจากออกจากสโม มาเป็นเวลาเกือบๆสองปีได้แล้ว..

แต่พี่โน้ตก็ยังคงให้คำปรึกษากับอุ๋ยเรื่อยมา…

ขอบคุณค่ะ…ที่พี่ได้มอบช่วงเวลาดีๆและมีค่ามากมายให้อุ๋ย..

 

เสียใจ…ที่วันงานสู้เฟสครั้งที่ 2 สวนสันติฯ อุ๋ยเดินผ่านพี่โน๊ตไป..

เพราะไม่กล้าทัก…

แต่อุ๋ยก็ไม่เคยรู้เลยว่า…ครั้งนั้นจเป็นครั้งสุดท้าย..ที่อุ๋ยได้เจอ

พี่โน๊ต…

ต่อจากนี้อุ๋ยคงไม่ได้ปรึกษาเรื่องต่างๆมากมายกับพี่โน้ตผ่านตัว

หนังสือ จากเอ็มเอสเอ็นอีกแล้ว…

"จะรักพี่โน๊ตเสมอค่ะ"

///TK FOREVER///

หากใคร…คิดถึงพี่โน๊ต สามารถเข้าไปอ่านบล็อคระลึกถึงพี่โน๊ตได้

นะคะ ที่นี่ ค่ะ http://datk.exteen.com/20051201/sorry-i-m-forget 

 

              ต่อจากนี้จะเป็นการคัดลอกข้อมูลจากเวปพี่แอนนะคะ

ヾ(* ̄▽ ̄*)

❀.•´¯`•.❀•.•´¯`•.•❀•.•´¯`•.❀

 

ขอแทรกส่วนตัวหน่อยนะครับ (ก็ส่วนตัวมาตลอดแหละ)
ขอแสดงความเสียใจอย่าสุดซึ้ง (สุดซึ้งจริงๆ นะโว้ย ไม่ใช่แค่คำเขียนโก้ๆ) ต่อการจากไป
ของน้องชายพี่ผมรักมากที่สุดคนนึง ไอ้โน้ต – ตรีเทพ เขียวพอดี อุปนายกสโมสรนักศึกษา ม.ศิลปากร
ที่จากไปเพราะอุบัติเหตุเมื่อกลางดึกคืนวันจันทร์ที่ ๑๑ ธ.ค.ที่ผ่านมา (บล็อกนี้เขียนขึ้นหลังเกิดเหตุราวๆ ๑ ช.ม.)

 

 

เขียนเพิ่มเมื่อ ๑๓ ธ.ค.๔๙
กำหนดการสวดอภิธรรมศพของโน้ต มี ๕ คืนนะครับ
เริ่มตังแต่คืนวันอังคารที่ ๑๒ ธ.ค. – คืนวันเสาร์ที่ ๑๖ ธ.ค.
แล้วก็ฌาปนกิจวันอาทิตย์ที่ ๑๗ ธ.ค. เวลาสี่โมงเย็น
รายละเอียดเรื่องกำหนดการและการเดินทางมายังวัดพลับพลาชัย เพชรบุรี
สามารถโทรมาสอบถามได้ที่ผมโดยตรงครับ

ส่วนเรื่องสาเหตุการเสียชีวิต ขอเล่าแบบย่อๆ ละกันนะครับ
ก็คือเมื่อตอนห้าทุ่มวันจันทร์ โน้ตขี่รถออกจากศิลปากร วิทยาเขตเพชร
เพื่อออกมาเติมน้ำมันที่ปั๊มใกล้ๆ ในเส้นถนนเพชรเกษม (บายพาส) ระยะทางราว ๕ กิโล
แล้วก็คงขี่กลับโดยขี่ย้อนศรกลับไป แล้วคงเสียหลัก ไปเกี่ยวกับรถบรรทุก / เทรลเลอร์
รายละเอียดหลังจากนั้นก็เป็นเรื่องของธรรมชาติของอุบัติเหตุครับ

โน้ตมันจากไปแบบไม่ทรมานครับ ดังนั้นไม่ต้องห่วงว่ามันจะเจ็บ
แต่มันก็สอนเรา-คนที่ยังอยู่นี่แหละ-ให้ระมัดระวังตัวเองให้ดี โดยเฉพาะเรื่องการใส่หมวกกันน็อค

ดูแลตัวเองให้ดี ดูแลคนที่คุณรักให้ดีนะครับ

 ****************************

สุดท้ายนี้…อุ๋ยคงได้มีโอกาสไปร่วมในงานฌาปนกิจของพี่โน๊ต

ในวันอาทิตย์ที่ 17 ธันวาคม 2549 16.00 น.นี้ค่ะ

..….

อุ๋ยแต่งเพลงให้พี่โน้ตด้วย…และหวังจิงๆว่า..พี่โน้ตคงจะชอบ..

เพลงที่แต่งให้ค่ะ…แล้วอุ๋ยจะเอาไปให้วันอาทิดนี้นะพี่โน้ต..

 ต่อจากนี้คงไมได้เห็นพี่โน๊ตยิ้ม..พี่โน๊ตหัวเราะอีกแล้ว…

มีลิงค์มากมายที่ตอนนี้เขียนข้อความระลึกถึงพี่โน้ต ซึ่งสามารถอ่านได้

ที่บล็อคนุ่น http://nuntoxicgirl.spaces.live.com/?owner=1

หรือเวปพี่แอน นะคะ http://iannnnn.com/

 

นู๋อุ๋ย 16/12/2006 เวลา 16.49น.

 
 

 

P.S. ขอบคุณเทมเพลตสวยๆจากเวปจีโน่ปุ้ยค่ะและ

1 Comment (+add yours?)

  1. Unknown
    Dec 18, 2006 @ 20:41:38

    ไม่ต้องคิดมากนะคะ .. เสียใจ ก้อร้องไห้ออกมา .. ปล่อยให้น้ำตา มันได้มีโอกาส ทำหน้าที่ของมันบ้าง
    เกิด แก่ เจ็บ ตาย เป็นเรื่องปกติ ของมนุษย์ .. ไม่มีใครหลีก หรือ หนี มันได้
    พี่ชอบที่อุ๋ยบอกนะคะ ว่าถ้ารักใคร ก็รีบๆบอก ดีกว่าจะต้องมานั่งเสียใจว่า ทำไมวันนี้นไม่พูดออกไป
     
    Ps. น้องสาวคนดี อย่าลืมดูแลตัวเองด้วย พี่เป็นห่วงนะคะ

    Reply

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: