…·´¯`·.¸•แด่เรื่องราวมากมายในชีวิต..·´¯`·.¸•

 

เท้าอันบวมเป่งของน้องเมอ่ะ..ฮือ..น่าสงสารง่ะ


บรรยากาศภายในร้านChocoholic


นี่ไงเชฟลี


น้ำแพชั่นพันช์..ก็อร่อยดีนะ


อันนี้เป็นข้าวหุงชอคโกแลตที่เชฟลีสั่งให้..ว่าแต่…มันเป็นข้าวหุงชอคโกแลตอะไรทะเลๆนะ..จำชื่อไม่ได้-"-

ให้ดูกุ้งตัวโตๆอิอิ อยากกินมั่งยังเนี่ย…เชิญได้ที่ร้านChocoholic นะจ๊ะเพื่อนๆ


เค้กทีรามิสชุ..อร๊อยยยยอร่อย…แย่งกันกินกะเชฟลีอิอิ…กลับมาคงขึ้นอีกสามโล..-"-

ปล.ไอ้ที่เห็นเป็นขีดๆเยินๆเนี่ย..นั่งเล่นกันเองกะเชฟลี…555+ ดูสวยไปอีกแบบนะเนี่ย55

10 Comments (+add yours?)

  1. Y-U-Y
    Jul 05, 2006 @ 00:00:37

    นู๋อุ๋ยจ๋า ทำไมเราจะจำเธอไม่ได้ ไม่มีทางซะล่ะ นานแค่ไหนก้อจำได้จ้า เป็นยังไงบ้าง ไว้มาคุยกันมั่งซี่ เราก้อคิดถึงๆๆๆ วีรกรรมที่เราร่วมสร้างกันมาเหมือนกันน…..♬ ♪ ♩ ♭ ♪ ♥
     
    จำเอาไว้นะ ชีวิตต้องสู้
    เป็นกำลังใจให้เสมอ โทรมาได้
     
    นู๋ยุ้ยจ้า

    Reply

  2. Y-U-Y
    Jul 05, 2006 @ 00:01:32

    ทำสเปซ สวยจัง ไว้สอนมั่งดิ ทำไม่เป็นอ่ะ..

    Reply

  3. Viroon
    Jul 07, 2006 @ 23:13:23

    ในที่สุดก็ได้เข้าเวบวงนู๋อุ๋ยแล้ว… ชอบจางเลย… ทั้งการออกแบบเวบ.. สวยจัง แถมเพลงก็เพราะด้วย… หุๆ… เสร็จแล้วขอฟรีซ้ากแผ่นนะ.. ฮ่าๆๆๆๆๆ
    อกเดาะเป็นเองธรรมดาจ้า… เราเองอกเดาะมาเป็นปีแล้วเนี่ยยยย …สู้ๆ.. อยู่คนเดียวน่ะ… อิสระดีนะ… เราโคตรชอบเลย..  :b

    Reply

  4. Sitanant
    Jul 12, 2006 @ 15:20:58

    อุ๋ยเอ๊ย ชีวิตก้อแบบนี้แหละว่ะ
     
    สู้ๆนะเพื่อน ^ ^

    Reply

  5. harold
    Jul 13, 2006 @ 00:04:15

    you have some very nice pictures of you and your friends – good luck to you in your studies. – Harold

    Reply

  6. +--bOwiE--+
    Jul 18, 2006 @ 00:48:10

    ohh!!! ขอบคุนมากน้าอุตส้ามาเมนให้อ่า
     เราก้อคงจะดีขึ้นมั้ง อุ๋ยเองก้อดีๆละกันอย่าคิดมาก ช่วงนี้คนนอยกันเย้อ เพราะฉะนั้น หน้าพระลานปะล่ะ 555 ล้อเล่นน้า ดีๆๆๆๆ อย่าคิดมากเราอ่ะ คิด เหอๆ

    Reply

  7. Unknown
    Jul 23, 2006 @ 22:51:41

    น้องอุ๋ย … ไม่ว่าจะยังงัย พี่ส้ม  (แอบแถมพี่ฮาทอีกคน) ก็ยังคงเป็นห่วงอุ๋ยเสมอนะคะ น้องสาวที่น่ารักของพี่ … ความรักไม่ได้นำพาความสุขมาให้เราเพียงอย่างเดียว … แต่บางทีมันก็พาความทุกข์มาหาเราเป็นบางครั้งบางคราว … รักมาก ทุกข์มาก (เหมือนที่พี่เคยเป็น และกำลังเป็น) แต่ยังไงพี่ก็อยากให้น้องอุ๋ยรักตัวเองให้มากๆ และก็รู้ไว้ว่ายังมีคนอีกหลายๆ คน (รวมพี่ส้มด้วย) ที่รักน้องอุ๋ยเสมอ เนอะ ..
     
    สู้ๆ นะจ๊า …
     
     
    ปล. ไว้ไปกินข้าวกะล้องเกะ กานอีกน้า พี่ส้มซื้อบัตร เมเจอร์ไว้แล้ว กิกิ

    Reply

  8. Hitoe
    Jul 24, 2006 @ 22:15:51

    ขอบคุณพี่ส้มมากมายค่ะ…ร๊ากกกพี่ส้มกะพี่ฮาทจริงๆเยยยยยยย
    ไปๆๆๆพี่ส้มว่างวันไหนง่ะไปกานนนนอุ๋ยเครียดมากมายอยากระบายอ่ะ…
    รายงานเยอะมากเครียดๆๆๆ
     
     
    สุดท้าย…ร๊ากกพี่ส้มกะพี่ฮาทเสมอเหมือนกันค่ะ(จุ๊บส์ๆ^3^)

    Reply

  9. Karn
    Jul 25, 2006 @ 05:20:30

    ยาวจัง  หุหุ ^^;
    เอานะ อกหักเป็นเรื่องธรรมชาติ พี่ก็เคยมึนๆ เกิดอาการอกเดอะ เดินไม่ตรงทาง ไม่พบปะผู้คน จนเพื่อนๆเลิกคบ
    เป็นอยู่ราวๆสามเดือนได้มั้ง แถมตามด้วยอาการบอบช้ำภายในอีกเป็นปี
     
    แต่หลังจากนั้นก็เอาประสบการณ์มาเขียนเพลง ขายได้ด้วยนะ ไม่แน่ เรื่องร้ายๆอาจจะมีอะไรดีๆแฝงอยู่ก็ได้ ^^;

    Reply

  10. Karn
    Jul 25, 2006 @ 05:24:28

    อืมม… ว่าแต่อุ๋ยรู้จักเกียวปิด้วยเหรอเนี่ย โลกกลมอีกละ …
    สงสัยกลับเมืองไทยเมื่อไหร่ ต้องขอนัดเจอสักที โทษฐานที่รู้จักรุ่นน้องพี่หลายคนเหลือเกิน หุหุ😛
     

    Reply

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

 

                            

 

 

 

 

  หลังจากเปิดเทอมได้นิดหน่อย..มรสุมอกเดาะก็มาเยี่ยมเยียน..จริงๆมันก็เป็นเรื่องธรรมดาของมนุษย์อะนะ..มีรักก็มีเลิก..แต่อันที่จริง..มันไม่ควรมาเกิดกะชีวิตตูเลยอย่างแรง..ทำไมอาภัพนักวะ…เอาเป็นว่า..ไม่ตายก็หาใหม่ได้..แต่..ตอนนี้อยู่คนเดียวคงสบายจัยกว่ามั้ย..?? แต่จากเหตุการณ์ อันร้ายแรง..ผลจากอาการอกเดาะนี้ก็ทำให้อีนู๋อุ๋ยมึนไปหลายวัน..ซึม..เหม่อ..จิตตก..พูดจาไม่รู้เรื่อง..เบลอ..ไร้สติ ฯลฯ..จนเกือบโดนรถสอยติดล้อไปหลายเพ-ลา….ต่างๆนานาที่กล่าวมานี้…อย่างน้อยๆก็ทำให้อีนู๋อุ๋ยเรียนรู้อะไรอย่างนึงว่า…แม้คนนั้นเค้าจะไม่เคยใส่ใจหรือสนใจเราเลย..ยามที่เราท้อแท้อ่อนแอและต้องการใครซักคน..แต่ยังมีคนอีกมากมาย…ที่คอยเป็นห่วงและให้กำลังใจเรา…ทั้งๆที่เค้า..ก็ไม่ใช่ญาติหรือเพื่อนสนิทแต่อย่างใด..ซึ้งใจจริงๆนะ..ขอบคุณมากมายเลย…(◡‿◡✿)

ทั้งพี่เบิร์ด..(พี่ชายที่แสนดี)คอยอยู่เป็นเพื่อนปลอบใจอุ๋ยถึงดึกๆดื่นๆ..ขอบคุณที่ถามว่า"จะให้พี่โทรไปหาไหม?" ซึ้งใจมากๆค่ะ//

                             

พี่บี๋..(กวนทีนนนนส์ไปบ้างแต่ก็รู้ว่ายังเป็นห่วงกันขอบคุณค่ะ)//

    

 
                             
ช่วงที่ผ่านมามีอะไรเกิดขึ้นแยะเลยในชีวิต..เริ่มตั้งแต่ปิดเทอมก็ไปฝึกงานที่การบินไทยมา..เหอๆทรหดใช้ได้เหมือนกัน..ก็เจือกไปฝึกที่แผนกนั้นคนเดียวเน่…-"- เปรี้ยวซะไม่เมีย..  ก่อนเปิดเทอมนิดหน่อยก็ได้มีโอกาสเจอเพื่อนร่วมงานที่ทำเพลงด้วยกัน โดยได้นัดกันไปถ่ายรูปลงเวปกันที่สวนรถไฟ //สวนจตุจักร..มันส์ดี..แต่ร้อนเห้ๆ..ได้รู้จักแม็คกะจ้าแห่งวงKaxcha และน้องแชมป์กับน้องนิวแห่งวงCrymaxs ส่วนตอนนี้…พวกเรามีเวปวงเป็นของตัวเองแล้ว..สามารถเยี่ยมชมกันได้นะคะที่ http://www.t-memorial.com และส่วนก่อนเปิดเทอมนิดหน่อยก็เจอมรสุม..ความรัก..ไม่ลงร่องรอย กับ การลงทะเบียนอันแสนจะเวียนหัว.. พอเปิดเทอมได้นิดหน่อย..ความบรรลัยของการลงทะเบียนก็เกิดขึ้นอีก..เพิ่มๆถอนๆอยู่นั่นแหละ..ตารางเรียนเปลี่ยนกันรายชั่วโมงเลยว่างั้น..เคราะห์ซ้ำกรรมซัดจริงๆไม่อยากจะบอกเลย…ชีวิตขึ้นๆลงๆยังกะกราฟหุ้นก็ไม่ปาน..อะไรจะเวอร์เหมือนหนังการ์ตูนแบบนี้ก็ไม่รู้

                             

ปอ..เพื่อนรัก..แม้เพิ่งรู้จักกันไม่นาน..แต่ปอ..เป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของอุ๋ยคนนึงเลย..ขอบคุณที่ทำให้หัวเราะได้ทั้งน้ำตา^^ขอบคุณด้วยที่บอกว่า"ให้ปอโทรไปหานะ"//

                             

พี่ส้ม-พี่ฮาท..แม้อุ๋ยจะไม่ได้เล่าอะไรให้ฟังมากมายนัก..แต่พี่ส้มกะพี่ฮาทก็ยังคอยเป็นห่วงอุ๋ยเสมอ..รักพี่สองคนเหมือนพี่แท้ๆเลยค่ะ^^//

                             

เพื่อนชุ-เชอร์รี่-บี-บอล..ขอบคุณที่อยู่ข้างๆกัน//

                             

 และสุดท้าย..ขอบคุณพี่เกียวปิค่ะ..ร๊ากกพี่เกี่ยวปิที่สุดเลย..เวลาอุ๋ยท้อแท้อ่อนแอต้องการใครซักคน..พี่เกียวปิจะอยู่ตรงนั้นเพื่ออุ๋ยเสมอ…ขอบคุณจริงๆค่ะ…พี่ชายที่แสนดี(ที่สุด)ของอุ๋ย^^
 

                             

ตอนนี้เข้มแข็งขึ้นเยอะแล้วค่ะจากกำลังใจที่ได้จากทุกๆคน ขอบคุณมากมายค่ะ ไม่ต้องเป็นห่วงนะตอนนี้อุ๋ยกำลังค่อยๆยืนได้อีกครั้งด้วยตัวอุ๋ยเอง อาจจะต้องใช้เวลาหน่อยแต่คิดว่าคงไม่นานเกินไปและคงไม่เกินความสามารถที่เด็กหญิงตัวเล็กๆคนนี้จะทำได้

   

 ……

*

 

   มาต่อกันที่เรื่องเมื่อสองสามวันก่อนกันดีกว่า..เรื่องมีอยู่ว่า..เมื่อวันพฤที่ 29 มิย.2549 ..กลับมาบ้านแล้วงงมากมาย..เท้าของน้องเม(น้องหมาที่บาน) บวมฉึ่งๆเหมือนอุ้งตีนหมีก็ไม่ปาน..ไอ้เราก็สงสัย..แต่ก็ไม่รู้ว่ามันเป็นอะไร..ปากด..พอค่ำๆประมาณ เที่ยงคืน..อู๋(น้องชาย) กลับมาบ้าน..ถึงได้พบว่า..จริงๆแล้วที่น้องเมเท้าบวมนั่นก็คือ…แม่อุ๋ยอ่ะจิ..ไปเล่นกะน้องเมตั้งแต่เช้า..แล้วแบบเล่นแบบเอาหนังสะติ๊กอ่ะ..ไปรัดข้อเท้ามันแล้วไมได้แกะออก..ปากดว่าเลือดเลยไม่เดิน สรุปคือน้องเมทนอยู่แบบนั้นเกิน10ชม. นี่ถ้าไม่รีบเอาออกแล้วนวด+ประคบเย็นให้ทั้งคืน..น้องเมโดนตัดขาแหงๆ..เพราะเลือดไม่เดิน..เกือบต้องเสียน้องเมไปแล้วไหมละ..ฮือ อีอุ๋ยคืนนั้นเลยไม่ได้นอนกันเลย นั่งปฐมพยายาลให้น้องเมทั้งคืน ตูจะบ้าตาย… เคราะห์ซ้ำกรรมซัดครั้งที่เท่าไหร่แล้วล่ะเนี่ย..

 
.
 
มาต่อกันด้วยเรื่องที่สอง เรื่องก็มีอยู่ว่า..วันสุกที่30มิย.2549 ..ได้นัดเพื่อนเก่าสมัยเรียนอยู่เตรียมพัฒน์ไว้..ที่ฮาร์ดร็อค คาเฟ่ ที่สยามฯ คือแบบว่า มันทำงานเป็นเชฟอย่ที่นั่น ไม่ได้เจอกันนานมากมาย จริงๆมันกลับจากเมกาซักพักแล้วล่ะแต่ยังไม่มีโอกาสได้เจอกันเลยนัดเจอกัน….แหม่..ฝนตกฉลองกันไปเลย..อีอุ๋ยก็แฉะกันไป..แถม คุณเชฟลีก็พาเดินซะขาล่ำกันเลย..ปวดเมื่อยมากมาย..เหนื่อยๆๆ..แต่ยังดี..เพราะคุณเชฟลีพาไปกินข้าวเย็น..เลี้ยงด้วยละ..ที่ร้านChocoholicร้านในฝันที่อยากเข้ามานานอิอิ ..ขอบคุณลีมากๆจ้า…แฮปปี้ที่สุดเลยล่ะวันนี้..ไม่ใช่เพราะลีเลี้ยงข้าวหรอกนะ..แต่เป็นเพราะลีทำให้อุ๋ยยิ้มได้และลืมความเส้าไปได้เยอะเลยล่ะ

 

 
 

   ต่อกันด้วยวันเสาร์..ที่ 1 กค.2549

วันนี้อาจารย์สดชื่นน่ะ..นัดให้ทั้งเอกไปดูละครเวทีฝรั่งเศส (ซึ่งต้องเสียเงินคนละ 75บาท )ที่สมาคมฝรั่งเศส ที่อยู่ตรงสาทรใต้นั่นละ..แล้วทีนี้ก็นัดกับชุไว้..ว่าจะใส่ชุดแสก ที่ไปซื้อด้วยกันเมื่อวันเสาร์ที่แล้วนู้น…ไม่ได้อยากหักหลังเพื่อนเลยล่ะ…แต่พอดีมันเกิดเรื่องอีกแล้ว…
อยู่ๆ..แม่ก็ไม่สบาย…โรคหมอนรองกระดูกสันหลังเคลื่อนมันมาอีกแล้ว…
แต่คราวนี้แม่ขยับไมได้..เอี้ยวตัวไม่ได้…อีอุ๋ยก็อุ้มแม่อยู่คนเดียวเลย…
ส่วนอีอู๋ไม่สนใจใครใดๆทั้งสิ้น…แม่ป่วยมันก็ยังไม่รู้เรื่อง..เลยทะเลาะกันไป..ถึงเรื่องความไม่ใส่ใจ…เป็นห่วงแม่มั่งเด่วะ…นั่นแม่แกนะ…
 
ปล.รักแม่มากๆ..สู้ๆ..หายไวๆ…
แล้วอุ๋ยก็เลยไมได้ใส่ชุดแสก..เพราะด้วยเหตุที่ว่าชุดแสกมันเป็นสีขาวดำ…ถ้าใส่แล้วรู้สึกไม่ดีอย่าใส่ดีกว่า…คือ..ก้อมันสีขาวดำอะนะ..
 
เส้ดแล้วก็ไปเจอชุกับน้ำที่ตึกแถวๆสถานีรถไฟฟ้าใต้ดิน ลุมพินี..นั่งกินข้าวรอบิ๊กแป๊ปนึงแล้วถึงไปกัน พอถึงนู่นก็ถ่ายรูปๆๆๆกันใหญ่เลย..ไม่บ้ากล้องเลยว่างั้น…??-"-ส่วนรูปที่สมาคมฝรั่งเศสดูได้จากในอัลบั้มรูปนะใส่ไว้แล้ว..ดูกันเอาเองคนไหนสวยหล่อแค่ไหนอิอิ ..แต่แอบเซ็ง..อย่างนึง..ดูไม่รู้เรื่องเลย…ซัปไตเติ้ลก็ไม่มี..เนื่องจากว่า….มันเป็นละครเวทีไง..พูดเร็วเห้ๆ..ใครจะไปฟังทันวะ…มันขำอะไรกันชั้นยังไม่เข้าใจเลยด้วยซ้ำ…
 
พอดูละครเส็ด…ชุ-น้ำ-เชอรี่-บอล..ตกลงปลงใจจะไปนั่งกันต่อที่ร้าน"นั่งเล่น"แถวเอกมัยใกล้ๆบ้านอุ๋ย..อุ๋ยก็เลยไป..ด้วย…
โดยมีพี่เกียวปิไปส่ง…อยากบอกว่าตกใจมากๆง่ะ..พี่เกียวปิผอมลงเยอะมากมาย..ถามมาได้ใจความว่า ไม่สบาย..เอาเป็นว่าหายเร็วๆน๊า..น้องสาวคนนี้เป็นห่วงมากๆค่ะ.. แล้วก็..ขอบคุณสำหรับทุกๆอย่างจริงๆ..อุ๋ยรู้สึกอบอุ่นและอยากให้พี่เกียวเป็นพี่แท้ๆของอุ๋ยจริงๆนะ..
เป็นพี่ชายแท้ๆของอุ๋ยได้ไหมคะ???
ขอโทดนะพี่เกียว..ทำให้พี่เกียวลำบากเรื่อยเลย..อันที่จริงจะให้แม่มารับก็ได้…แต่แม่อุ๋ยไม่สบายง่ะ…เลยต้องรบกวนพี่เกียวมารับ…ขอโต๊ดจริงๆน๊า…แต่ที่แน่ๆนะ..อีอุ๋ยทำไปได้…เพลงออกจะดังคนก็แด๊นซ์กระจายขนาดนั้น..แต่อีอุ๋ยกลับนั่งร้องไห้…ซะงั้นเลย…เฮ้อ…ทำไปได้เรา..
 
 

 

 

ปล. มีรุปมาฝาก…เยอะแยะมากมายเลือกชมกันได้ตามศรัทธาค่ะ


 


 

 



 

 

   

 ……

                             

 

 

 ปล.ขอบคุณ กรอบและภาพสวยๆที่ได้มาจาก เวป Jino Pui ค่ะ..เห็นมันสวยดีเลยขอยืมใช้นะคะ^^

 

 

July 2006
M T W T F S S
« Mar   Sep »
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31  

Catagories

Achieve